media



Metandienon, 17α-metylotestosteron

Nazwa chemiczna:   17a-methyl-17b-hydroxy-1,4-androstadien-3-one, 1-dehydro-17a-methyltestosterone

Masa cząsteczkowa:  300,44 g/mol

Okres półtrwania:  4.5 do 6 h

Czas wykrywania:  do 5 tygodni

Ocena anaboliczna: 90-210

Ocena androgeniczna:  40-60


Wstęp

Metanabol, znany pod nazwą naukową i chemiczną jako Methandrostenolone (i / lub Methandienone), jest obecnie najpopularniejszym i najczęściej stosowanym sterydem anabolicznym przez kulturystów i sportowców. Swoją popularność zyskał pod koniec lat 50. i przez cały „Złoty okres kulturystyki” w latach 60. i 70. XX wieku. Był to pierwszy doustnie działający steryd anaboliczny, który został zsyntetyzowany i sprzedany na rynku. Metanabol ma okres półtrwania wynoszący 4,5 - 6 godzin, zawiera umiarkowany poziom działania estrogenowego w organizmie i ma mniejszy stopień konwersji do silniejszego androgennego metabolitu poprzez enzym 5-alfa reduktazy. Właśnie z tych powodów kulturyści i sportowcy preferują Methandrostenolone w dążeniu do masy i siły ponad wszystko.


Struktura chemiczna metanabolu

Metanabol jest metylowany na węglu 17-alfa na swojej strukturze (jest to po prostu dodanie grupy metylowej na 17. węglu). Proces ten, znany jako alkilacja , umożliwia doustne podanie sterydu anabolicznego i nadal ma wymiernie silny wpływ na organizm. Bez tej modyfikacji żaden steryd anaboliczny nie jest w stanie przeżyć metabolizmu wątrobowego w wystarczających ilościach, aby promować jakiekolwiek efekty w organizmie - w rezultacie niezwykle małe ilości sterydu anabolicznego docierają do krwioobiegu, aby wykonać swoją pracę. Metanabol ma również podwójne wiązanie między atomami węgla 1 i 2 -ta modyfikacja w szczególności zapewnia mu „łagodniejszą” siłę androgenną w porównaniu do macierzystego hormonu testosteronu. To podwójne wiązanie ogranicza zdolność Metanabolu do wiązania się z receptorem androgenowym w różnych tkankach w porównaniu do testosteronu. Te modyfikacje pozwalają również, aby okres półtrwania Metanabolu był dłuższy niż testosteronu. Dodatkową korzyścią tych modyfikacji chemicznych jest niższe powinowactwo do wiązania białek, takich jak globulina wiążąca hormony płciowe (SHBG). Te wiążące globuliny (w tym przypadku SHBG), które są białkami, wiążą się z hormonami płciowymi, takimi jak testosteron, estrogen i powodują ich tymczasową nieaktywność. Rezultatem jest zasadniczo związany hormon, który znajduje się w krwioobiegu i nic nie robi - nie może wiązać się z receptorami i jest bezużyteczny. Są to cechy chemiczne Metanabolu, które nadają mu status silnego sterydu anabolicznego. Warto jednak zauważyć, że Metanabol wykazuje słabszą interakcję z receptorem androgenowym w porównaniu do testosteronu i wielu innych sterydów anabolicznych, a mimo to jest bardzo silną substancją. Spekuluje się zatem, że znaczna część aktywności Metanabolu polega na aktywności niereceptorowej. Biorąc to pod uwagę, wiadomo, że ocena anaboliczna Metanabolu wynosi 210 w przeciwieństwie do oceny anabolicznej 100 testosteronu. Widać tutaj, że ma nieco ponad dwukrotnie większą anaboliczną siłę niż testosteron, a to z powodu opisanych modyfikacji strukturalnych.



Właściwości metanabolu

Metanabol ulega własnym ograniczeniom, z których pierwszym jest jego właściwość C17-Alkilowana. Jak wcześniej wspomniano, Alkilacja alfa C17 pozwala sterydowi anabolicznemu stać się doustnie aktywnym i dostępnym biologicznie. Jednak minusem w tym przypadku jest wzrost hepatotoksyczności (zwiększona toksyczność wątroby). Alkilacja C17-alfa pozwala sterydowi anabolicznemu stać się bardziej odpornym na rozpad w wątrobie, a każdy taki związek, zawsze ma większą hepatotoksyczność. W rezultacie wielu użytkowników będzie go używać tylko przez 4-6 tygodni. Ma to na celu zapewnienie zdrowego funkcjonowania wątroby i prawidłowego powrotu wątroby do zdrowia po cyklu. Nie jest niczym niezwykłym obserwowanie wzrostu aktywności enzymów wątrobowych podczas stosowania Metanabolu, a następnie wyzdrowienia po zaprzestaniu. Metanabol, ani żaden doustny steryd anaboliczny, nigdy nie powinien być stosowany samodzielnie. Tłumi naturalny testosteron, a zatem pozostawia użytkownika bez testosteronu w ciele. Użytkownicy powinni przyjmować testosteron w jakiejś formie, nie mniejszej niż dawka TRT (terapia zastępcza testosteronem).


Metanabol zawiera umiarkowaną aktywność estrogenową i jest związkiem narażonym na aromatyzację przez enzym aromatazy, który jest enzymem odpowiedzialnym za przekształcanie androgenów w estrogen. Właśnie dlatego Metanabol jest powszechnie znany ze swoich estrogenowych skutków (o nich wspomnimy w dalszej części artykułu) Metanabol wyraża znacznie mniej androgenną siłę i aktywność niż testosteron, ale ważne jest, aby zrozumieć, że związane z androgenem działania niepożądane i problemy są nadal interesującą nas kwestą, chociaż nie są tak wyraźne jak testosteronu. Metanabol ma ocenę androgenową 40-60, a w porównaniu z oceną androgenną testosteronu wynoszącą 100, możemy zauważyć znaczny spadek- jednak ryzyko androgennych skutków ubocznych może być nadal znaczące, szczególnie u osób wrażliwych androgeny. Ponadto enzym 5-alfa reduktazy, który jest enzymem odpowiedzialnym za przekształcanie testosteronu w znacznie silniejszy androgen, dihydrotestosteron (DHT), również oddziałuje z Metanabolem. W tym przypadku dihydrotestosteron nie jest tworzony, ale zamiast tego powstaje bardziej androgenny metabolit. Pozytywną uwagą na ten temat jest jednak to, że Metanabol ma niższe powinowactwo wiązania do enzymu reduktazy 5-alfa.


Skutki uboczne Metanabolu

Profil działań niepożądanych Metanabolu jest zależny od osoby która go przyjmuje i jej predyspozycji. Najbardziej znaczącym efektem ubocznym jest efekt związany z estrogenem( chociaż badania wykazały, że działanie na enzym aromatazy jest umiarkowane), a także na efekt związany z androgenami.

Androgenowe i estrogenowe skutki uboczne Metanabolu: 

- zatrzymywanie wody, co oznacza, że może powodować wzrost ciśnienia tętniczego krwi 

- trądzik 

- ginekomastię (rozwój tkanki piersi). 

- przetłuszczanie się skóry

- zwiększone ryzyko łysienia typu męskiego (MPB), 

- nieznaczny przerost prostaty

- przyrostu tłuszczu z powodu estrogenu

- wzrost włosów na twarzy i wzrost włosów na ciele

Jednak najbardziej widocznym działaniem niepożądanym jest zatrzymanie wody, a następnie ginekomastia (osobniczo) . Te skutki uboczne są czasem łagodzone poprzez stosowanie antyestrogenów, takich jak inhibitory aromatazy : Exmestane (Aromasin) i Arimidex, blokery estrogenów (SERM) Nolvadex (cytrynian tamoksyfenu) i Clomid.

Kolejnym efektem ubocznym Metanabolu jest jego zwiększony wpływ na układ wątrobowy (tj. Wątrobę). Długości cyklu przekraczające 4 - 6 tygodni mogą uszkodzić wątrobę, w związku z tym powinniśmy unikać wysokich dawek oraz stosować leki wspomagające i regenerujące wątrobę, a także ograniczyć branie innych leków działających hepatoksycznie. 

Wreszcie, Metanabol jest bardzo dobrze znany ze swojego silnego działania hamującego na HPTA (podwzgórze przysadki jądra). Przeprowadzono badania kliniczne nad działaniem hamującym testosteron u ludzi przez Metanabol i wykazano, że dawki tak niskie jak 15 mg dziennie przez 8 tygodni spowodowały spadek całkowitego poziomu testosteronu w osoczu o 69%

Oprócz tych skutków ubocznych, Metanabol nakłada te działania niepożądane, które są typowe dla każdego sterydu anabolicznego. Należą do nich ujemne zmiany cholesterolu, negatywny wpływ na układ sercowo-naczyniowy i zakłócenie HPTA.



Zastosowanie

Cykle Metanabolu są w większości przypadków bardzo proste. Metanabol stosuje się zwykle w okresach łączenia i przybierania na wadze, gdy kulturysta lub sportowiec nie przejmuje się nadmiernie zatrzymywaniem wody. Te typy cykli występują zatem zwykle w okresie „poza sezonem”, w którym kulturyści są w trakcie osiągania tego celu i zwykle jest łączony z jakimś rodzajem sterydu anabolicznego do wstrzykiwań, który osiąga podobne wyniki - zwykle jakiś wariant testosteronu, np testosteron Enanthate.

Większość z cykli z Metanabolem polega na stosowaniu go jako mieszanki wspomagającej, gdzie stosuje się go tylko podczas pierwszych 4–6 tygodni cyklu, aby doświadczyć przyrostu siły i rozmiaru, podczas gdy użytkownik czeka na rozkęcenie się dłużej działającego środka (tj. Enanthate testosteronu ), aby osiągnąć pełne efekty . Stosowanie Metanabolu przez okres dłuższy niż 4–6 tygodni byłoby potencjalnie bardzo szkodliwe ze względu na jego charakter jako związku alkilowanego C-17 alfa, który wywiera negatywny wpływ na wątrobę (a zwłaszcza poziom cholesterolu). Jest to dodatkowy powód, dla którego cykle na Metanabolonu są zwykle cyklami “kickstarter” trwającymi nie dłużej niż 4 - 6 tygodni.

Czasami wykonuje się krótsze cykle z Metabolonem w połączeniu z krótkoestrowym (szybko działającym) podstawowym testosteronem. Odwołując się w tym przypadku do testosteronu, najbardziej prawdopodobnym wyborem byłby propionian testosteronu. Jednak w tych przypadkach byłyby nadal toksyczny przy stosowaniu dłużej niż 4 - 6 tygodni (podczas gdy na przykład propionian testosteronu jest często przedłużany znacznie powyżej tej długości, jeśli jest to pożądane).

Metanabol jest bardzo rzadko stosowany jako środek do cięcia lub utraty tłuszczu, chociaż niektórzy użytkownicy to robią. Jest to na ogół niepożądane ze względu na negatywne działanie estrogenowe .

Cykle przeznaczone do cięcia lub utraty tkanki tłuszczowej są na ogół przebiegają inaczej niż wcześniej określone cykle, ponieważ utratę tłuszczu osiąga się przede wszystkim poprzez dietę sportowca.


Dawkowanie

Metanabol jest uważany za bardzo silny steryd anaboliczny w fazie anabolizmu (odkładania się tkanki mięśniowej), jego dawki nie muszą być tak wysokie, jak wiele innych powszechnie stosowanych doustnych sterydów anabolicznych. Dawkowanie Metanabolu należy uważnie rozważać, szczególnie w przypadku stosowania innych równie hepatoksycznych środków jednoczasowo.

Dr Ziegler pierwotnie wydał wytyczne na recepcie w wysokości 5 mg dziennie przez okres nie dłuższy niż 6 tygodni. Jako, że 5 mg znajduje się na najniższym poziomie dawkowania, bardziej nowoczesne dawki dla początkujących wynoszą od 15 do 30 mg na dzień. Ta dawka ( szczególnie ta wyższa) , jest dość silna pod względem efektów anabolicznych i nie wymaga jej przekraczania nawet po latach cykli. Dawki pośrednie i zaawansowane mieszczą się w zakresie 30-50 mg dziennie i ogólnie przyjmuje się, że toksyczność jest znacznie wyższa po przekroczeniu tych dawek. Pomimo faktu, że niektórzy bardzo zaawansowani użytkownicy znani są z tego, że stosują je w zakresie 80 mg lub więcej (zwłaszcza przed powerlifterami).

Należy również wspomnieć, że różnica między początkującymi, średniozaawansowanymi i zaawansowanymi użytkownikami nie polega na zwiększaniu dawek Metanabolu i wielu zaawansowanych użytkowników ma tendencję do stosowania niskiej dawki początkowej 15 mg na dzień z podobnymi korzyściami.

O stosowaniu Metanabolu u kobiet raczej się nie słyszy, ponieważ nie jest powszechnie stosowanym sterydem anabolicznym ze względu na jego nieodpowiednie zastosowanie w wyniku ostrzejszego wpływu wirylizacji na kobiecą fizjologię. Wiadomo, że kobiety, które decydują się na stosowanie Metanabolu, stosują 2,5 - 5 mg dziennie, a 10 mg dziennie jest najwyższą możliwą.

Te dawki mogą dać bardzo dramatyczne wyniki dla wielu przyjmujących ten środek kobiet.

Powiązane produkty
Komentarze: 0

Brak komentarzy

Zostaw odpowiedź

Your email address cannot be published. Required fields are marked*